Analiza wiersza w szkole = jedna narzucona interpretacja i zabijanie jakiegokolwiek sensu czytania wiersza... To nie matematyka, żeby coś analizować.

ale analiza, to nie jest to samo co interpretacja.
analiza zawsze bedzie taka sama, interpretacja moze byc rozna [a na maturze jesli twoja interpretacja bedzie inna niz osoby, ktora pisala klucz to bye, bye dobry wyniku i to jest debilstwo]
analiza to odczytanie ilości zwrotek, wersow, średniówki, rymów, środkow stylistycznych [wraz z funkcją], typ liryki, rodzaj podmiotu etc.
interpretacja odpowiada na podstawowe pytania: kto, co, do kogo, po co, w jakich okolicznosciach, dlaczego i w jaki sposob mówi?...

wiem, też uważam, że szkola mnie niszczy

Chodzi o analizę i interpretacje w szkole. Wszystko takie sztuczne. Najczęściej jest tak, że nauczyciel narzuca nam i jedno i drugie, a później piszemy notatkę. Przynajmniej ja tak mam. Sama lubię np. czytać wiersze bo wiele się można dowiedzieć, jednak nie zawsze robię analizę (kiedy uznam, że to niekonieczne), ale zdarza mi się.

Ja nigdy nie byłam jakoś specjalnie nastawiona na czytanie poezji i nigdy mi dobrze nie wchodziła, bo ogólnie zdecydowana większość ma coś, co mnie bardzo śmieszy.

Jeśli chodzi o specyficzne czytanie lektur - szczerze mówiąc, gdybym mogła, to większości tych rzeczy po prostu bym nie czytała, bo by mi się nie podobały (ja ostatnio w ogóle mało czytam...). I tak nie znam większości lektur, jeśli je czytam, to zwrócenie uwagi na tło społeczne, rewolucję, przemianę wewnętrzną bohatera nie sprawia mi trudności, bo to jest jakby element treści. Nie umiem natomiast wypowiadać się o formie i tu faktycznie zawsze się muszę wspomagać jakimiś opracowaniami, bo nie wyłapuję większości środków z tekstu podczas czytania.

Do listy ksiązek którymi nie warto w ogóle się zajmować chciałabym dodać "Kaktus w sercu". Ponadto wspomniana "Urocza trylogia" chyba wydana jako powieść dla PoKeMOnóW. Z "kaktusem w sersu" jest jednak gorzej bo to jest niby dla dorosłych i reklamwane jako coś z dobrej literatury. Przyznam że nie przeczytalam całości, bo nie da się.
Mam mieszane uczucia co do Plotkary. Serial lubię bo mi się podobają ubrania Blair. Serena i Jenny też mają fajny styl. Ale w książce nie ma ubran, a treśc jest dla mnie mało ciekawa.

Mnie nie podobają się książki o Tomku Wilmowskim... Są nudne... po prostu nie przepadam za książkami podróżniczymi xD

Ja też ich nie cierpię. W ogóle nie przepadam za większością lektur.A z innych książek nie podoba mi się "Szkoła gwiazd" i "Pamiętnik księżniczki".

Ja nie czytałam "Pamiętnika Księżniczki" , ale to podobne szajs, wszyscy mówią, ze to dla dzieci (:D)
Dzięki za poparcie xD

Jak już niektórym wiadomo - ja czytuję Meg Cabot, nie tylko Pamiętnik Księżniczki. Szczerze mówiąc mam na półce wszystko, co napisała i zostało wydane w języku polskim.
Nie będę namawiać szesnastolatków na zapoznanie się z tą lekturą, bo to nie ma sensu. Pierwsze tomy PK są adresowane do 9-12latek, (różowy jest tom 1 i 5 Jamnikomanko!).
Być może tomy 8,9,10 zainteresowałby trochę starsze dziewczyny, ale im nie wypada czytać Meg. Przyznaję, bardziej wyrobionego czytelnika zdenerwuje taka lektura. Przyznaję też, że powoli z niej wyrastam. Książki M.Cabot mają ogromną zaletę - kiedy łapię doła, poprawiają mi nastrój. Kiedy poprawnie zidentyfikuję przyczynę doła, jest duże prawdopodobieństwo, że w którejś z książek Meg znajdę podobny problem, szczęsliwie rozwiązany oczywiście, a na dodatek odczuwam satysfakcjonującą przewagę intelektualną nad główną bohaterką. Pomaga na doła. Niech PK zostanie!

Czytuję również (nie ukrywam, że z widocznym zadowoleniem) Cierpienia młodego Wertera Być może skończyło by się na jednokrotnym przeczytaniu, ale często trafiam na odwołania do Wertera (np. osławiona Lotta w Weimarze) i żeby zrozumieć o co chodzi czytam kolejny raz. Nie znaczy to, że Werter nabrał dla mnie cech męskich, ale jako uosobienie romantyka nabrał cech ludzkich - on też traktował książki jak dopalacze. Coraz bardziej lubię Wertera (coraz mniej lubię Lottę). Podoba mi się ta epoka! Traktuję ją dość szeroko - bo dla mnie to również malarstwo i muzyka. Może kiedyś wygram jakiś teleturniej?
Zostawmy więc Goethego w spokoju!

Udowodniłam więc, że jestem zaawansowanym czytelnikiem. Potrafię czytać chłam i klasyczne "cegły", z obu kategorii wyssać pozytywy i wykorzystać to "naukowo".
Dlaczego więc nie mogę przeczytać "Czarodziejskiej góry" Manna?
Nie wiem. Sama tego nie rozumiem.
Czemu bym chciała? Ano dlatego, że pewien autorytet jest zdania, że nie ma człowieka inteligentnego, który by jej nie przeczytał. Chcę zrozumieć dlaczego tak uważa.

A co do tematu postu - nie ma książek, o których nie warto pisać. Niektórych nie warto czytać, ale ja wiem o tym dopiero wtedy, kiedy skończę i odłożę.

Dlaczego nie wypada czytać Meg Cabot? Ja nie pogardzę, szczególnie Pośredniczką, nałogowo. Czego nie warto czytać? *zerka na półki i nie znajduje niczego 'chłamowatego'*. Zapewne Ali Makoty, jeżeli ktoś to lubi to ok, ale jak dla mnie, hm.., nie do przeczytania, poległam na jednej części. Dosyć słabe są książki z wydawnictwa Adamus, przeważnie niemieckich autorów i zawsze o 'młodzieńczej, ah, miłości'.